Met vraag 10
“Walter, moet je horen. We doen even of er niets gebeurd is. Ik las gisteren de hele tekst nog eens door. Ik ben er niet ontevreden over. Maar ergens in het begin had je het een keer over een geheime opdrachtgever. Dat was toch een grapje?”
“Twijfel je daaraan?”
“Ik dacht dat alles wat er is overgebleven een bepaalde bedoeling had.”
“Sorry, dat ga ik niet uitleggen.”
“Wij hebben dit boek toch samen geschreven?”
“We zetten de klok stil.”
“Walter, toe nou!”
Dit was het laatste hoofdstuk; reacties zijn altijd welkom.
Wie wil reageren kan dat doen via een bijdrage aan de discussie, of met een e-mail. In elk geval bedankt voor de belangstelling.
